Roemenië: 'Reisverslag zomer 2015'
   



Het was al een aantal jaren geleden dat wij in Roemenië waren geweest maar nu was het zover. Samen met Stefan en Heidi (medewerkers van JOBvzw) zijn wij, Gerard en Annelies, op 19 juli vertrokken om ter plaatse te zien hoe het gaat met de projecten die ondersteund worden door JOBvzw.

Na een lange autorit kwamen we aan in het dorpje Coltau in Noord-West Roemenië. Daar hadden we ons eerste slaapadres bij een familie die we al kenden van eerdere bezoeken. De dag daarop bezochten we een gezin waarvan de man gehandicapt is door een ernstig ongeval op zijn werk. Deze broeder is nog steeds actief in het werk voor zijn Heer en Heiland, en een grote steun in de kerk. Zijn rolstoel was toe aan nieuwe batterijen. Stefan heeft, via zijn broer, voor een niet al te groot bedrag nieuwe kunnen kopen. Met het volgend transport gaan de batterijen mee. Zo is er weer een familie gelukkig en dankbaar. Gerard was uitgenodigd om de woensdagavond een Bijbelstudie door te geven en wij hebben deze opgeluisterd met een paar liederen.

Donderdag zijn we naar de stad Baia Mare gegaan, waar het jongerentehuis van Pro Vita is.

Daar hebben we twee nachten geslapen. We hebben met Gyoergyi (de directrice) gesproken. Zij is betrokken bij de zorg voor 32 jonge mensen. We hoorden veel positieve dingen zoals onder andere dat één van de jongens zich heeft bekeerd. Deze jongeman kent nu hele hoofdstukken van de Bijbel uit zijn hoofd en heeft een studie gevolgd aan een Bijbelschool en mag nu regelmatig in de gemeente met het woord dienen. Wat is de Heer geweldig!


 



Een aantal zussen houden zich bezig met het naaien van kussens, tasjes en sierkleedjes. Deze proberen ze te verkopen om geld in te zamelen voor het jongerentehuis. Alle beetjes helpen. Wat mooi dat we hun ijver voor het werk van de Heer zien.

Ook hadden we voor de jongeren een bus shampoo mee.

Heidi heeft deze uitgedeeld en ze waren er heel blij mee en samen hebben we dan met hun de gratis maaltijd, die ze één keer per week krijgen, meegegeten. Wat is het fijn om te zien dat er moeite wordt gedaan om deze jongeren te helpen, om zelfstandigheid aan te leren zodat ze de maatschappij in kunnen gaan. Natuurlijk komen ze ook in aanraking met het evangelie van onze Heiland en sommigen bezoeken een plaatselijke kerk.

We hebben afscheid genomen van onze geliefde vrienden, waarvan sommigen ondertussen al op hoge leeftijd zijn en we niet weten of we ze hier op aarde nog zullen weerzien. Het was een ontroerend afscheid waar menig traantje is gevallen.

We vervolgden onze reis door de bergen en reden 160 km verderop naar de stad Cluj Napoca. Daar hebben we het medisch-sociaal project bezocht, dat nog steeds goed loopt. Petru en Rodica (de bestuurders) hebben ons op de hoogte gebracht van het project daar. Nog steeds zijn er medicijnen en medische hulpstukken nodig. Ook geven ze psychologische hulp en kinesitherapie. Voor een klein bedrag is deze hulp ook voor de allerarmsten mogelijk. Zelf hadden we 15 rollators, krukken en een kunstbeen mee, waar ze heel blij mee waren. Deze hulp wordt gegeven door een groot aantal vrijwilligers, die na hun werk als dokter of verpleegster samenwerken om hun liefde, die zij ontvangen hebben van de Heer Jezus, uit te dragen in woord en daad.


  
Ook is er een nieuw project opgestart onder zigeunerkinderen die buiten de stad op de vuilnisbelt leven met hun ouders. Er is al jaren een Nederlands echtpaar werkzaam om deze mensen (1500!) te helpen in hun erbarmelijke omstandigheden. De kinderen kunnen geen kleuren benoemen of de dagen van de week, dat hebben ze nooit geleerd. Petru heeft ons laten zien dat ze een schooltje zijn begonnen waar deze kinderen onderwijs krijgen om een beter vooruitzicht te hebben naar de toekomst toe. Er zijn twee dames die vrijwillig elke dag de kinderen leren rekenen, lezen en schrijven. Mooi om te zien dat ze leergierig zijn, en zo een betere toekomst tegemoet kunnen gaan.

Ook zijn we bij twee andere projecten geweest, waar broeders en zusters zich uitstrekken om mensen te helpen (vooral zigeuners) in kleine dorpjes in het zuiden van Roemenië om zo te getuigen van hun Heer.

Na een vermoeiende reis van 4800 km zijn we blij dat we weer op de hoogte zijn. Het heeft ons weer bemoedigd om door te gaan om hulp te bieden en deze projecten die onze broeders en zusters daar doen te blijven ondersteunen en mede zorg te dragen voor dit mooie werk, met gebed maar ook financieel. Zonder ons kunnen ze dit werk niet doen. Laat u door de Heer inspireren om in uw gemeente deel te nemen aan deze mooie projecten die de Heer zegent.

Annelies.